little bear and ball

Rabu, 19 Desember 2012

Di balik semua itu.......


Sunyi...
sekalipun suara jangkrik tak terdengar,
Ya benar-benar sunyi
Dan lagu satu jam saja memecah kesunyian malam ini
Ya,selain kegelapan aku juga benci dengan kesunyian.
Dan lagi lagi bantalku basah
Bantal yang selalu menjadi saksi di kala air mata menetes tanpa alasan
Yang selalu ku dekap ketika aku menangis agar oranglain tak tau kalau aku sedang menangis
Aku memang gadis cengeng yang terlalu gampang menangis bombay
sekalipun hal kecil yang sedikit menyentuh perasaanku saja aku sudah meneteskan air mata
haah,memang cengeng !
Dan untuk malam ini aku juga tak tau kenapa,
Bantal basah,hidungku tersumbat,mata ku sedikit bengkak dan rasanya aku tidak mempunyai semangat untuk tersenyum
Hm.. aku mempunyai banyak cara untuk mengelabuhi oranglain agar mereka tidak tau kalau aku sedih
Aku tak ingin oranglain melihatku menangis,apalagi mereka yang aku sayang




Tapi suatu saat itu semua gagal,
Aku menangis seadanya.. tanpa memperdulikan lagi komitmenku dulu untuk tidak menangis di depan orang yang ku sayang
aku gagal, aku mengis di depan mereka,di depan orang orang yang aku sayang
Ya.. menangis tanpa alasan,bahkan aku sendiri bingung kenapa aku menangis?




Aku ingin terlihat baik-baik saja di hadapan mereka semua walaupun kenyataanya aku tak baik-baik
Aku ingin terlihat sehat walaupun kenyataannya terkadang aku menahan rasa sakit di lambungku
Aku ingin terus selalu tersenyum untuk mereka semua yang ku sayang
Aku ingin terlihat biasa-biasa saja di tengah kekecewaan ku,aku tak ingin mereka tau kalau aku kecewa ,aku lebih suka diam dan memendamnya sendiri
Aku ingin mencoba membuat orang lain merasa nyaman dengan ku,bukannya risih atau malah tak tahan
Aku ingin menjadi gadis tegar yang tidak cengeng di hadapan mereka walaupun kenyataannya aku selalu memeluk boneka ataupun mendekap bantal sebagai teman menangisku di kamarku yang seperti bangkai kapal titanic ini
Karna lebih baik aku saja yang menguras air mata,jangan mereka
Aku ingin membuat mereka tertawa,
Aku sama sekali tak ingin mereka tau bagaimana keadaanku sebenarnya yang terlalu mengenaskan dan terlalu suram
Biar aku yang selalu menghabiskan air mata,
menangis sejadinya,
lebih baik aku. kenapa?
karena aku tak ingin orang yang aku sayang meneteskan air mata di hadapanku dan ada oranglain yang mengusap air matanya,bukan aku.
Aku tak ingin hal itu terjadi
biar aku yang menangis tanpa ada orang yang tau bahkan yang mengusap air mata ku sekalipun
Biarkan aku yang merasakan sakit tanpa merepotkan orang lain karena sekalipun aku tak sakit aku sudah menjadi manusia merepotkan untuk mereka
Aku tidak berharap menjadi sosok gadis sempurna di mata orang-orang yang aku sayangi 
Biarlah aku tetap menjadi aku dengan segala kekonyolan ku yang tak pernah terpisahkan
Karna aku tau aku tak bisa menjadi sosok sempurna dan istimewa
Aku juga tidak bisa memaksa orang-orang yang aku sayang untuk menyayangi ku juga
tak peduli mereeka tak sadar,tak tau ,acuh atau mungkin tak ada rasa sayang pada ku . aku tak peduli
Atau mungkin mereka menyayangi orang lain,bukan aku.
Ah itu tak masalah,
karna tau kah kalian jika kita menyayangi seseorang kita akan membiarkannya memilih apa yang dia inginkan,bukan memaksa kan ego kita untuk membuatnya juga menyayangi kita. itu bukan sayang namanya
*ending yang buruk untuk entri kali ini*






Tidak ada komentar:

Posting Komentar